Vanzelfsprekend
Een Voortdurend Interview, vervolg
V: Het is wonderlijk om te zien dat het ‘proces’ bij iedereen anders verloopt…
H: De Fransman Stephan Jourdain, over wie het boek ‘Zomaar verlicht’ geschreven is, heeft het erover dat de geest, de mind van de meeste mensen in een slechte conditie is, versnipperd en verward. Het lijkt erop dat bij mensen bij wie dat niet zo is, er minder weerstand is, er minder blokkades zijn om de hele boel in een klap te doorzien en terzijde te schuiven. Het laatste jaar hebben we een paar voorbeelden daarvan gezien…
Bij de meesten van ons duurt het allemaal wat langer. Of gaat de doorwerking op sommige terreinen heel vlotjes en op andere vlakken wat trager. Hoe dan ook, als je eenmaal geïnfecteerd bent met dit virus, well, you’re lost. Het is alleen een kwestie van blijven opletten, maar liefst vanuit de ontspanning. Onze ego’s gaan deze zoektocht aan vanuit verkramping, zoals ze dat met alles doen. Mijn idee is, dat het werk eigenlijk al gedaan is, wanneer de echte interesse in bevrijding er is. Daarvóór is er inspanning nodig, daarna is niet-doen, stilvallen de beste raadgeving. Eigenlijk is het allemaal perfect geregeld. Zoals Nisargadatta zegt: “Als er inspanning nodig is, zal er inspanning zijn. Als niet-doen gevraagd wordt, zal er niet-doen zijn.”
V: Het blijft mij verbazen dat die mind zo blijft doorratelen…
H: Ja, mij ook. Het hele pad is steeds opnieuw zien dat je nog steeds teveel denkt. Feitelijk is het helemaal doorzien en tegelijkertijd zit er – nog – een enorme power achter. Eigenlijk is dat niet zo verwonderlijk: het is dezelfde kracht, noem ‘m levenskracht of maya of shakti, die hele universums doet ontstaan. Het blijft een zaak van voortdurend zelfonderzoek: goed kijken op het moment dat in de Stilte gedachten opkomen. En dan woordenloos jezelf vragen: “Aan wie verschijnen deze gedachten? Wie is die ik?” Als je met volledige aandacht aan het begin van het proces van gedachtevorming kunt blijven opletten, kan het geheel stilvallen. Is de geest eenmaal op volle toeren aan het malen, dan is het een kwestie van laten uitrazen en dan weer terug naar de Stilte. En, zoals gezegd, dat liefst met enige mildheid, in plaats van de verkramping. Die verkramping versterkt het ego, IS het ego. Zoals ik laatst tijdens satsang zei: Als ik vanuit stilte kijk, zie ik slechts perfectie. Die perfectie is er altijd en zal er altijd zijn. Dat wat Is, is perfect, was perfect en zal altijd perfect zijn. Alleen omdat we weer met de bewegingen van de mind meegaan, verdwijnt ons zicht daar op.
Als er geen beweging van de mind is, als ie nergens op uit is, is er Perfectie.
Met zo'n zin moet je niets doen, die hoef je alleen te laten inwerken.
foto: Chris Verschoor